Quo vadis. Генрик Сенкевич

Читать онлайн.
Название Quo vadis
Автор произведения Генрик Сенкевич
Жанр Повести
Серия
Издательство Повести
Год выпуска 0
isbn



Скачать книгу

id="n51">

      51

      epilator (z łac.) – niewolnik usuwający zbędne owłosienie, wykonujący depilację. [przypis edytorski]

      52

      był cię widział (daw.) – forma czasu zaprzeszłego oznaczającego czynność wcześniejszą w stosunku do innej przeszłej. [przypis edytorski]

      53

      Herkules (mit. rz.) – syn Zeusa i Alkmeny; cechował się nadludzką siłą, odwagą, urodą; patron kultury, atletyki, handlu. [przypis edytorski]

      54

      lector (łac.) – niewolnik czytający na głos wskazane teksty. [przypis edytorski]

      55

      termów (przestarz. forma D. lm.) – dziś: term. [przypis edytorski]

      56

      codicillum (łac.) – pismo na drewnianej tabliczce, tu: utwór szydzący z cezara; por. kodycyl jako dodatek do testamentu. [przypis edytorski]

      57

      Odys – bohater Odysei Homera, opisującej jego długi i pełen przygód powrót spod Troi do wiernej żony Penelopy i syna. [przypis edytorski]

      58

      scandala (łac.) – skandal, zgorszenie. [przypis edytorski]

      59

      pater (łac.) – ojciec. [przypis edytorski]

      60

      histrio (łac.) – komediant, aktor, błazen. [przypis edytorski]

      61

      frigidarium (łac.) – pomieszczenie w łaźni przeznaczone do ochładzania się. [przypis edytorski]

      62

      heksametr – miara antycznego wiersza bohaterskiego, składająca się z sześciu stóp; heksametrem są napisane eposy Homera. [przypis edytorski]

      63

      hipodrom (z gr.) – tor wyścigów konnych i wyścigów rydwanów. [przypis edytorski]

      64

      epigramat (z gr.) – starożytny gatunek lit., pochodzący od napisów na grobowcach i pomnikach. [przypis edytorski]

      65

      unctuarium (łac.) – pomieszczenie w łaźni służące do masażu i namaszczania ciała. [przypis edytorski]

      66

      vestiplica (łac.) – niewolnica (służąca) układająca szaty. [przypis edytorski]

      67

      toga – wierzchnie okrycie obywateli rzymskich. [przypis edytorski]

      68

      familia (łac. rodzina) – tu: niewolnicy domowi. [przypis redakcyjny]

      69

      pedant (z wł.) – człowiek drobiazgowo, często przesadnie dokładny. [przypis edytorski]

      70

      eheu (łac.) – niestety, ach. [przypis edytorski]

      71

      tepidarium (łac.) – sala w łaźni służąca do ciepłych kąpieli. [przypis edytorski]

      72

      tur – wymarły ssak z rodziny pustorożców, przodek bydła domowego, odznaczał się potężnymi rogami. [przypis edytorski]

      73

      hesperyjskie jabłka (mit. gr.) – złote jabłka, rosnące w ogrodzie, którego strzegły Hesperydy, córki Atlasa i Hesperii. [przypis edytorski]

      74

      lampryska – węgorz. [przypis edytorski]

      75

      Mopsus (mit. gr.) – bohater wojny trojańskiej, założyciel wyroczni przepowiadającej przyszłość ze snów. [przypis edytorski]

      76

      Venus Genitrix (mit. rzym.) – Wenus Rodzicielka, matka Eneasza, babka Askaniusza, rzekomego protoplasty rodu julijskiego, a więc i Cezara. [przypis edytorski]

      77

      Sorakte – szczyt górski znany z poezji Horacego. [przypis edytorski]

      78

      alumna (łac.) – wychowanka. [przypis edytorski]

      79

      stola – długa szata noszona przez szlachetnie urodzone Rzymianki na tunice, rozcięta z boków. [przypis edytorski]

      80

      asfodel (z gr.) – złotogłów; wg mit. gr. po łąkach nim porośniętych przechadzają się cienie zmarłych w świecie podziemnym. [przypis edytorski]

      81

      univira (łac.) – kobieta zamężna tylko raz. [przypis edytorski]

      82

      Feniks (mit. gr.) – legendarny ptak odradzający się co kilkaset lat z popiołów, pojawiający się w egipskim Heliopolis; symbol zmartwychwstania. [przypis edytorski]

      83

      Ahenobarbus (łac.) – miedzianobrody, przydomek rodu Domicjuszów. [przypis edytorski]

      84

      triclinium (łac.) – sala jadalna, u Greków trójkątny stół jadalny. [przypis edytorski]

      85

      lary (mit. rzym.) – domowe bóstwa opiekuńcze, miały w domach kapliczki zw. lararium; por. lary i penaty (sprzęty domowe, ognisko domowe). [przypis edytorski]

      86

      posoch (słow.)– ozdobna laska, odmiana pastorału, zakończona głowicą, używana przez biskupów w kościołach wschodnich. [przypis edytorski]

      87

      Aleksander (mit. gr.) – Parys, syn Priama, uwiódł i porwał Helenę, piękną żonę Menelaosa, wywołując w ten sposób wojnę trojańską. [przypis edytorski]

      88

      animal impudens (łac.) – zwierzę bezwstydne. [przypis edytorski]

      89

      epilichnia (z gr.) – małe naczynka z wonnościami. [przypis edytorski]

      90

      inspektor – nadzorca. [przypis edytorski]

      91

      prandium