Иж буенда кала эзләрем / Иж – моя колыбель. Чингиз Мусин

Читать онлайн.
Название Иж буенда кала эзләрем / Иж – моя колыбель
Автор произведения Чингиз Мусин
Жанр
Серия
Издательство
Год выпуска 2017
isbn 978-5-298-03367-1



Скачать книгу

дәва бүләк итү

      Минем изге бурычым.

      Өметләрне акламасам,

      Шагыйрьлегем корысын.

      Хәлләремне сорамагыз

      Хәлләремне сорамагыз,

      Барыбер бит алдалыйм.

      Әллә әйбәт, әллә начар,

      Үз-үземне аңламыйм.

      Төннәр буе җырлар язам,

      Әллә нинди бәндә мин.

      Аңламассыз бу мизгелдә,

      Сез аңламас хәлдә мин.

      Әле җанда сүтелмәгән

      Билгесезлек йомгагы,

      Йөрәгемне авырттыра

      Татлы газап тулгагы.

      Хәлләремне сорамагыз,

      Минем хәлләр караңгы.

      Менә тибәр, менә тибәр

      Серле шигъри яралгы.

      Киңәш

      Шагыйрь булам дигән теләк

      Теләк кенә.

      Бу тылсымны тоя фәкать

      Йөрәк кенә.

      Теләк кенә җитми аңа,

      Сәләт кирәк.

      Бу икәүне кавыштырган

      Сәгать кирәк.

      Сәләт бит ул шагыйрь белән

      Бергә туа.

      Гомер буе аның белән

      Бергә була.

      Шагыйрь халкы яза шигырен

      Төнлә белән.

      Чын шигырьләр туа йөрәк

      Түрләреннән.

      Шигырь туа төн ешлыгы,

      Таң алдыннан.

      Йөрәкләрдә бөреләнгән

      Яралгыдан.

      Сандугач та басып сайрый

      Талларына,

      Илһамланып җәйнең алсу

      Таңнарында.

      Барча кошның үз авазы

      Тумышыннан –

      Шуңа күрә сандугачның

      Моңы шуннан.

      Янмаса йөрәгем шигырь

      Утында,

      И каләмем, бу гамәлгә

      Тотынма!

      Этләр холкы

      Авыл йоклый, баганада – утлар,

      Караңгылык ындыр артында.

      Ара-тирә этләр өргән тавыш

      Ишетелеп куя якында.

      Караңгы һәм нурсыз авылларның

      Борынгысы булган, үткәне.

      Һәр заманда шушы авылларны

      Саклаганнар авыл этләре.

      Авыл халкы өйдә эт асрамый,

      Авыл эте бәйдә – урамда.

      Һаулап өрә алар урамнарда,

      Ят бәндәләр пәйда булганда.

      Авыл агайлары эт асраган,

      Эт ияртеп йөргән сунарга.

      Ул заманда урман ешлыгының

      Саф һавасы булган суларга.

      Урманнар юк хәзер, заман йотты,

      Калды аның фәкать тышлыгы.

      Урманчылар аны сатып эчте,

      Таладылар, каһәр төшкере.

      Явыз этләр калаларда яши,

      Каладагы купшы өйләрдә.

      Хуҗа белән бер табактан ашый,

      Ятып йоклый хәтфә келәмдә.

      Ул өйләрне берүк әйләнеп уз,

      Керә күрмә, эшең төшмәсә.

      Күңелеңдә бетмәс җөе калыр,

      Өйдә яткан этләр тешләсә.

      Намус белән яшәп ятам кебек,

      Шигырь язып гомер үткәрәм.

      Этләрдән дә яман этлекләрне

      Тоеп яшим инде күптәннән.

      Берәр көчек капкастыннан чыгып

      Өреп калса үтеп киткәндә,

      Нишлисең бит, этләр холкы шундый,

      Үпкәләмик әле этләргә.

      «Иж