Умберто Эко

Список книг автора Умберто Эко


    С окраин империи. Хроники нового средневековья

    Умберто Эко

    Хроники нового Средневековья! В этих ярких эссе, написанных в период с 1973 по 1976 годы, Умберто Эко исследует американскую культуру, её основные особенности и её влияние как на культуры ближайших стран-соседей, так и на европейскую культурную матрицу. Музеи и картинные галереи, города-призраки и парки развлечений, мистические пророчества и средневековые знания, пространство рекламы и кинематографа, религии и политики, психологии и социологии. Используя аллюзии, символы, мифы и образы массовой культуры в качестве хирургических инструментов, Эко мастерски препарирует современную ему реальность, чтобы обнаружить законы и механизмы, которые до сих пор являются двигателями нашего сегодняшнего мира. © 2016 La nave di Teseo editore, Milano © Я. Арькова, перевод на русский язык, 2021 © И. Боченкова, перевод на русский язык, 2021 © Е. Степанцова, перевод на русский язык, 2021 © А. Ямпольская, перевод на русский язык, 2021 © А. Бондаренко, художественное оформление, макет, 2021 © Издательство CORPUS ® © & ℗ ООО «Издательство АСТ», «Аудиокнига», 2021

    С окраин империи. Хроники нового средневековья

    Умберто Эко

    Умберто Эко (1932–2016) – самый знаменитый итальянский писатель нашего времени, автор мировых бестселлеров «Имя розы» (1980) и «Маятник Фуко» (1988), историк-медиевист, философ, специалист по семиотике, филолог и историк культуры, лауреат самых престижных премий, чьи книги переведены на сорок языков. В сборнике «С окраин империи» представлены эссе, выходившие в различных газетах и журналах с 1973 по 1976 год, в которых автор анализирует семиологию повседневности и выступает внимательным и ироничным критиком нравов и языка средств массовой информации. Эко рассказывает о том, что происходит на периферии американской империи, а именно в странах Средиземноморского региона, исследуя рекламные лозунги, беседы пассажиров в поезде, послание папы римского Павла VI о контрацепции, нападки сенатора Фанфани на порнографию. В формате PDF A4 сохранен издательский макет.

    Numero Zero

    Умберто Эко

    Imię róży. Wydanie poprawione przez autora

    Умберто Эко

    Listopad 1327 roku. Do znamienitego opactwa benedyktynów w północnych Włoszech przybywa uczony franciszkanin, Wilhelm z Baskerville, któremu towarzyszy uczeń i sekretarz, nowicjusz Adso z Melku. W klasztorze panuje ponury nastrój. Opat zwraca się do Wilhelma z prośbą o pomoc w rozwikłaniu zagadki tajemniczej śmierci jednego z mnichów. Sprawa jest nagląca, gdyż za kilka dni w opactwie ma się odbyć ważna debata teologiczna, w której wezmą udział dostojnicy kościelni, z wielkim inkwizytorem Bernardem Gui na czele. Tymczasem dochodzi do kolejnych morderstw. Przenikliwy Anglik orientuje się, że wyjaśnienia mrocznego sekretu należy szukać w klasztornej bibliotece. Bogaty księgozbiór, w którym nie brak dzieł uważanych za niebezpieczne, mieści się w salach tworzących labirynt. Intruz może tam łatwo zabłądzić, a nawet – jak krążą słuchy – postradać zmysły. Powieść ukazała się po raz pierwszy w 1980 roku. Jej sukces czytelniczy był wielkim zaskoczeniem dla teoretyków i krytyków literatury. Dziś Imię róży zalicza się powszechnie do arcydzieł XX wieku. Po trzydziestu latach autor przeczytał swoje debiutanckie dzieło i postanowił je poprawić. Nie zmienił oczywiście stylu ani fabuły, ale zapragnął nadać tokowi narracji nieco więcej lekkości. W posłowiu napisał również: „Natrafiłem też na parę błędow, (…). W pewnym miejscu Adso mowi, że wystarczyło mu parę sekund, by sobie z czymś poradzić, ale w średniowieczu nie znano jeszcze takiej miary czasu jak sekunda.” Znalezienie owych zmian wprowadzonych przez autora i poprawionych przez niego błędów – jakaż fascynująca przygoda dla miłośników twórczości Umberta Eco!